De mediamix voor kunst
Bij de publieke omroep is het de kunst om er kunst te kunnen vinden. Dat zou in één regel de samenvatting kunnen zijn van de kritiek die de afgelopen jaren op het gesubsidieerde deel van ons omroepbestel is geuit. Kunst zou zijn verbannen naar de randen van de nacht, programma’s over serieuze literatuur waren er niet meer, en kunst en cultuur zouden sowieso maar een te klein publiek trekken om in de jacht om de marktaandelen interessant te kunnen zijn. Dat van dat kleine publiek lijkt te kloppen, als je bedenkt dat het niet is gelukt om Omroep C als aspirantomroep in het publieke bestel te krijgen. De ledenteller bleef steken op 47.000 waar er 50.000 hadden volstaan. In de geschreven pers hadden vooral literatuurliefhebbers het zwaar. Eerst verdween de Republiek der Letteren als zelfstandig onderdeel van Vrij Nederland, gevolgd door Cicero (de Volkskrant) als apart katern. Op internet groeide en bloeide intussen van alles, maar daarvan was de vraag hoe degelijk, betrouwbaar en vooral artistiek verantwoord het was. Dat goedwillende amateurs hun creatieve oprispingen zonodig met anderen moesten delen, alla, maar om het nou kunst te noemen…
De volledige inhoud van dit artikel kunt u lezen als u als abonnee ingelogd bent.
Log in, of naar de webshop voor een (introductie)abonnement.
« MMNieuws voorpagina